sen, ben ve bu oda...

başka kimse olmasa,
pencerenin ardında bir hayat yok- hani şu dolunayı izleyip öpüştüğümüz pencere...
biri ya da birileri, birşey ya da birşeyler yoklar, kayboldular.
biz varız; ben, sen ve bu oda...
ışımız var rengi atmosfere bağlı
mona var lisa var
bir de fonda tekrarlayan 4 şarkımız...

mutluluğun fotoğrafı çok konuşuldu, çekilir mi çekilmez mi
biz huzurla ilgilendik, ruhumuzu dinlendirdik
bedenleri hür bırakıp ruhları seviştirdik.

gecenin rengi parlak kokusu diğer günlerdekinden farklıydı
tat vardı o gecede, acının hüznü kadar mutluluğun galibiyeti